تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ تکویر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ »؛ تکویر یعنی پیچیدنِ چرخشی و دایره‌وار، مانند پیچیدن عمامه بر سر؛ و شاید مراد از تکویرِ خورشید، به استعاره، تاریک‌شدنِ فراگیرِ جرم آن باشد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱، ۲، ۳، ۴، ۶ و ۷ با هم

در تفسیر قمی دربارهٔ « إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ » آمده است: [خورشید] سیاه و تاریک می‌شود؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ » فرمود: نور آن‌ها می‌رود؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا الْجِبٰالُ سُيِّرَتْ » فرمود: به راه می‌افتند، همان‌گونه که فرمود: « تَحْسَبُهٰا جٰامِدَهً وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحٰابِ » (نمل: ۸۸؛ آن‌ها را بی‌حرکت می‌پنداری در حالی که مانند حرکت ابرها می‌گذرند). ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱ و ۲ با هم

و در کتاب «الدر المنثور»، ابن‌ابی‌حاتم و دیلمی از ابومریم روایت کرده‌اند که پیامبر (ص) دربارهٔ سخن خدای متعال فرمود:

دربارهٔ « إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ » فرمود: «در دوزخ درهم‌پیچیده می‌شود»؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ » فرمود: «در دوزخ تیره و سرنگون می‌گردد؛ و هر که جز خدا پرستش شده در دوزخ است—مگر عیسی بن مریم و مادرش— و اگر آن دو نیز خشنود بودند که پرستیده شوند، قطعاً به آن درمی‌آمدند.»