تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ عبس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن خدای متعال: « ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا » (سپس زمین را به شایستگی شکافتیم)، ظاهرش شکافتن زمین با گیاهی است که از آن سر برمی‌آورد؛ از همین رو، با حرف «ثمّ» (سپس) بر فروریختن آب عطف شده، و رویاندن دانه با حرف «فاء» بر آن معطوف گردیده است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۴ تا ۳۲ با هم

اگر انسان تنها به غذای خود بنگرد—که تنها یک نمونه از جلوه‌های تدبیر خدا و جرعه‌ای از دریای رحمت اوست—آن‌چنان تدبیر گسترده و آفرینش ظریفی خواهد دید که عقلش را مبهوت و خردش را شگفت‌زده می‌کند؛ و فراتر از آن، نعمت‌هایی است که به شمارش درنمی‌آید: «و إن تعدوا نعمه الله لا تحصوها» (و اگر نعمت خدا را بشمارید، هرگز نمی‌توانید آن را به شمار آورید). ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۷ تا ۴۲ با هم

این آیات—چنان‌که می‌بینید—با سیاقی یکدست، مانع از پیوستگی با آیات پیش از خود نیستند؛ هرچند برخی گفته‌اند به سبب دیگری نازل شده‌اند که بیان آن خواهد آمد. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۲۵ تا ۳۲ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَنّٰا صَبَبْنَا الْمٰاءَ صَبًّا -إلي قوله- وَ لِأَنْعٰامِكُمْ » (ما آب را به صورتی بارشی فرو ریختیم... ادامه در متن کامل