فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ
پس اندازه زدیم، و چه نیکو تقدیرکنندگانی هستیم!
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲۰ تا ۲۳ با هم
خدای متعال میفرماید: « أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ مٰاءٍ مَهِينٍ -إلي قوله- فَنِعْمَ الْقٰادِرُونَ » (آیا شما را از آبی ناچیز نیافریدیم؟ ادامه در متن کامل
معنای آیات این است که: ما بیگمان شما را از آبی ناچیز که همان نطفه است آفریدیم؛ آنگاه آن آب را در جایگاهی استوار که همان رَحِم است، تا مدتی معیّن که دوران بارداری است قرار دادیم؛ سپس هرچه را به وجودتان بستگی دارد — از پیشامدها، ویژگیها و احوال — مقدر کردیم؛ پس ما چه نیکو تقدیرکنندگانی هستیم! ادامه در متن کامل
دربارهٔ اینکه مضمون این آیات دلیلی بر یگانگی پروردگاری (توحید در ربوبیت) است، بیانی مانند آنچه در آیات پیشین گذشت جاری میشود. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲۳ سورهٔ مرسلات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۵۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/77/23/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و سخن خدای متعال: « فَقَدَرْنٰا » (پس اندازه زدیم)، از مادهٔ «قَدْر» به معنای تقدیر و اندازهگیری است؛ و حرف «فاء» برای مترتب ساختن تقدیر بر آفرینش است؛ یعنی شما را آفریدیم و سپس رخدادهایی را که بر شما خواهد گذشت و ویژگیها و احوالی را که در پیش دارید — از قبیل کوتاهی و بلندی عمر، شکل ظاهری، زیبایی، تندرستی، بیماری، روزی و جز اینها — اندازهگیری و مقدر کردیم.
و این احتمال نیز مطرح شده است که « فَقَدَرْنٰا » (پس توانا بودیم)، از مادهٔ «قدرت» در برابر ناتوانی باشد و مراد این باشد که: بر همهٔ این امور توانا بودیم؛ اما وجه نخست موجهتر است.