تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ قیامه

تفسیر این آیه در المیزان

بحث روایی

و در همان کتاب دربارهٔ سخن الهی: « فَإِذٰا بَرِقَ الْبَصَرُ » آمده است: «چشم خیره و مبهوت می‌شود، چندان‌که توان پلک‌زدن ندارد.»

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۷ تا ۹ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فَإِذٰا بَرِقَ الْبَصَرُ وَ خَسَفَ الْقَمَرُ وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ »؛ در اینجا شماری از نشانه‌های قیامت (اشراط الساعه) یادآوری شده است. «بَرِيق البَصَر» سرگردانیِ چشم در دیدن و وحشت‌زدگیِ آن است، و «خُسوف قمر» نیز از میان رفتن نور ماه است.