ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
سپس لخته‌خونی شد و خداوند او را بیافرید و سامان بخشید،
تفسیر آیهٔ ۳۸ سورهٔ قیامه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۱۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/75/38/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « ثُمَّ كٰانَ عَلَقَهً فَخَلَقَ فَسَوّٰي » (سپس به صورت خون‌بسته‌ای درآمد؛ پس [خداوند] او را آفرید و سامان بخشید)؛ یعنی سپس انسان — یا همان منی — پاره‌خونی بسته شد؛ پس خداوند برای او اندازه مقرر فرمود و با اعتدال‌بخشی و کامل کردن، صورت‌گری‌اش نمود.