كـَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا
هرگز! چراکه او همواره در برابر آیات ما ستیزهجو و سرکش بود.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۸ تا ۳۱ با هم
در این آیات، هشداری سخت و تهدیدی کوبنده به طعنهزنندگان بر قرآن آمده است؛ همان کسانی که به آن تهمت جادو زدند و برخی از حقایقِ بیانشده در آن را به بادِ مسخره گرفتند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۵ و ۱۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ كَلاّٰ إِنَّهُ كٰانَ لِآيٰاتِنٰا عَنِيداً » (سپس طمع دارد که بر آن بیفزایم! هرگز، چرا که او به آیات ما سرسختانه دشمنی میورزید)؛ یعنی آنگاه طمع میورزد که بر آنچه از مال و فرزندان به او بخشیدهام و بر آن امکاناتی که برایش فراهم آوردهام، بیفزایم.
تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ مدثر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۸۵ تا ۸۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/74/16/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و سخن خدای متعال: « كَلاّٰ » (هرگز چنین نیست!)، پاسخی بازدارنده به طمع اوست. و عبارت: « إِنَّهُ كٰانَ » (چرا که او همواره...) تا آخر آیه، بیان دلیل این بازداشتن است؛ و «عَنيد» به معنای ستیزهجویی است که به داشتههای خود فخر میفروشد و تکبر میورزد. گفته شده است: ولید پس از نزول این آیه، پیوسته مال و فرزندانش رو به کاستی نهاد تا آنکه هلاک شد.