سورهٔ ۷ · جلد ۸ المیزان

تفسیر آیهٔ ۱۳۲ سورهٔ اعراف

وقالوا مهما تأتنا به من ءاية لتسحرنا

سورهٔ ۷ · آیهٔ ۱۳۲

وَقَالُواْ مَهۡمَا تَأۡتِنَا بِهِۦ مِنۡ ءَايَةٖ لِّتَسۡحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحۡنُ لَكَ بِمُؤۡمِنِينَ

و گفتند: «هر معجزه‌ای برای ما بیاوری تا ما را با آن افسون کنی، هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد.»

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ قٰالُوا مَهْمٰا تَأْتِنٰا بِهِ مِنْ آيَهٍ لِتَسْحَرَنٰا بِهٰا فَمٰا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ » (و گفتند: هر نشانه‌ای برای ما بیاوری تا با آن ما را افسون کنی، ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد). واژهٔ «مَهْما» از ادوات شرط و به معنای «هر چیز» است. این گفتهٔ آنان ناامید ساختنِ موسی بود از اینکه هرگز به او ایمان نخواهند آورد، حتی اگر هر نشانه‌ای بیاورد. در گفتارشان: « مِنْ آيَهٍ لِتَسْحَرَنٰا بِهٰا » (از هر نشانه‌ای تا ما را بدان جادو کنی)، تمسخر موسی نهفته است؛ زیرا آن را «آیه» (نشانه و معجزه) نامیدند، در حالی که هدفِ او را از آن، سحر کردنِ خود قلمداد کردند؛ یعنی تو برای ما جادو می‌آوری و نامش را نشانه می‌گذاری!

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۱۳۲ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۲۲۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/132/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی