تفسیر آیهٔ ۵۱ سورهٔ حاقه

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۳۸ تا ۵۲ با هم

این بخش، سومین فصل از آیات این سوره است که با تصدیق و تأیید قرآن کریم، آنچه را پیش‌تر دربارهٔ حقیقتِ روز قیامت («حاقّه») گذشت تأکید می‌کند، تا از این رهگذر، حقانیتِ خبرهایی را که قرآن دربارهٔ رستاخیز داده است به اثبات رساند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۵۱ و ۵۲ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ » (و مسلماً این [قرآن] همان حقیقتِ یقینی است؛ پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی). سخن دربارهٔ دو آیهٔ همتای این دو آیه، در پایان سورهٔ واقعه گذشت. این دو سوره در هدفِ خود یکی هستند که همان توصیف روز قیامت است؛ همچنین در سیاق پایانی‌شان نیز یکسان‌اند که سوگند بر حقیقتِ قرآنی است که از روز قیامت خبر می‌دهد. هر دو سوره بدین نکته ختم شده‌اند که قرآن و آنچه از وقوع قیامت گزارش کرده «حق‌الیقین» (حقیقتِ محض و بی‌شبهه) است؛ و سپس به تسبیح نام پروردگار بزرگ فرمان داده‌اند، پروردگاری که منزه است از اینکه جهان را بیهوده و بدونِ معاد آفریده باشد، یا معارف حقی را که قرآن دربارهٔ آغاز و انجام هستی (مبدأ و معاد) بیان می‌دارد، باطل و بی‌اثر سازد.