وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ
و گفتارِ کاهنی هم نیست؛ چه اندک پند می‌گیرید!
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۳۸ تا ۵۲ با هم
این بخش، سومین فصل از آیات این سوره است که با تصدیق و تأیید قرآن کریم، آنچه را پیش‌تر دربارهٔ حقیقتِ روز قیامت («حاقّه») گذشت تأکید می‌کند، تا از این رهگذر، حقانیتِ خبرهایی را که قرآن دربارهٔ رستاخیز داده است به اثبات رساند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۴۲ سورهٔ حاقه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۴۰۳ تا ۴۰۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/69/42/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ لاٰ بِقَوْلِ كٰاهِنٍ قَلِيلاً مٰا تَذَكَّرُونَ » (و نه گفتارِ کاهنی؛ چه اندک پند می‌پذیرید!). این آیه نیز نفی می‌کند که قرآن کهانت (پیشگوییِ برگرفته از ارتباط با جنیان) باشد و پیامبر (ص) کاهنی باشد که قرآن را از جن‌ها دریافت می‌کند و آنان آن را به او القا می‌نمایند.
و فرمودهٔ پروردگار: « قَلِيلاً مٰا تَذَكَّرُونَ » (چه اندک پند می‌پذیرید!) نیز سرزنشی برای جامعهٔ آنان است.