فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
پس یاران خوشبخت؛ چه جایگاهی دارند آن یاران خوشبخت!
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۷ تا ۱۰ با هم
و دربارهٔ کلام خداوند: « وَ كُنْتُمْ أَزْوٰاجاً ثَلاٰثَهً » فرمود: «در روز قیامت [سه گروه خواهید بود]: « فَأَصْحٰابُ الْمَيْمَنَهِ مٰا أَصْحٰابُ الْمَيْمَنَهِ- وَ أَصْحٰابُ الْمَشْئَمَهِ مٰا أَصْحٰابُ الْمَشْئَمَهِ- وَ السّٰابِقُونَ السّٰابِقُونَ »؛ کسانی هستند که به سوی بهشت پیشی گرفتهاند». ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۸ سورهٔ واقعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۱۶ تا ۱۱۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/56/8/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَأَصْحٰابُ الْمَيْمَنَهِ مٰا أَصْحٰابُ الْمَيْمَنَهِ » (پس یاران خوشبخت؛ چه یارانی هستند آن یاران خوشبخت!). این سخن بر آیهٔ پیشین مترتب شده، آنگونه که بیان بر مجمل مترتب میشود؛ بنابراین، این آیه و دو آیهٔ پس از آن، شرح و بیان آن سه گروه هستند.
«مَيْمَنَه» از ریشهٔ «یُمْن» و در برابر شومی و بدشگونی است؛ پس «أصحاب المیمنه» اهل سعادت و برکت هستند، در برابر «أصحاب المشأمه» که اهل شقاوت و بدبختیاند. و اینکه برخی گفتهاند: «مراد از میمنه، یمین یعنی سمت راست است؛ زیرا نامهٔ اعمالشان به دست راستشان داده میشود و دیگران نامهشان به دست چپشان داده میشود»، با قرار گرفتن «أصحاب المیمنه» در برابر «أصحاب المشأمه» رد میشود؛ زیرا اگر چنان بود که گفتهاند، باید میفرمود «أصحاب الشمال» (یاران دست چپ)، و این نکته روشن است.
واژهٔ «ما» در کلام خدای متعال: « مٰا أَصْحٰابُ الْمَيْمَنَهِ » (چه کسانی هستند یاران خوشبخت؟) استفهامیه و مبتدا است که خبر آن « فَأَصْحٰابُ الْمَيْمَنَهِ » (پس یاران خوشبخت) میباشد، و مجموع آنها خبر است برای عبارت « فَأَصْحٰابُ الْمَيْمَنَهِ » (پس یاران خوشبخت)؛ و در این استفهام، بزرگداشت کار آنان و تجلیل از جایگاهشان نهفته است.