تفسیر آیهٔ ۵۰ سورهٔ واقعه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

«میقات» آن چیزی است که کار با آن زمان‌بندی می‌شود و همان وقتِ معیّن آن است؛ و مراد از «روزی معلوم»، روز قیامت است که نزد خدا معیّن و معلوم است، بنابراین اضافه شدنِ «میقات» به «یوم معلوم»، اضافه‌ای بیانی است (یعنی میقات همان روز معلوم است).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۴۹ و ۵۰ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِليٰ مِيقٰاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ » (بگو: بی‌گمان، پیشینیان و پسینیان، همگی برای وعده‌گاه روزی معیّن گرد خواهند آمد).
این فرمانی از سوی خدای متعال به پیامبرش (ص) است تا دور شمردن رستاخیز از جانب آنان را با تثبیت و مسلّم دانستن آن پاسخ دهد، و سپس به آنان از خوراک و نوشیدنی‌شان در روز رستاخیز خبر دهد که همان زقّوم و حمیم است.

چکیدهٔ سخن این است که پیشینیان و پسینیان — بدون هیچ تفاوتی میان آنان، نه بدان‌گونه که خود تفاوت گذاشتند و برانگیختگی خود را دور از باور و برانگیختگی نیاکان نخستینشان را بسیار دورتر شمردند — همگی برای وعده‌گاه روزی معیّن، گردآوری و محشور خواهند شد.