تفسیر آیهٔ ۳۷ سورهٔ واقعه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و این‌که فرمود: « عُرُباً أَتْرٰاباً »؛ «عُرُب» جمعِ «عَروب» است، و آن زنی است که به همسرش مهر می‌ورزد، یا با ناز و کرشمه است، یا شیفته و شیدای همسر خویش است. و «أَتْراب» جمعِ «تِرْب» (با کسره و سپس سکون) به معنای مِثل و مانند است؛ یعنی آنان با یکدیگر همانندند، یا با همسرانشان هم‌سن‌وسال‌اند.

بحث روایی

و در کتاب «الدر المنثور»، ابن ابی‌حاتم از جعفر بن محمد، از پدرش روایت کرده است که پیامبر خدا (ص) دربارهٔ سخن خداوند: « عُرُباً » (زنان همسر‌دوست) فرمود: «سخن گفتنشان به زبان عربی است.»

می‌گویم: و در آن کتاب روایات دیگری نیز هست مبنی بر اینکه «عُرُب» جمع «عَروب» و به معنای زنی است که با ناز و کرشمه رفتار می‌کند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۳۵ تا ۳۷ با هم

و در تفسیر قمی دربارهٔ سخن خداوند: « إِنّٰا أَنْشَأْنٰاهُنَّ إِنْشٰاءً » (ما آنان را به آفرینشی ویژه پدید آوردیم) آمده است: [مراد] حورالعین در بهشت هستند؛ و دربارهٔ: « فَجَعَلْنٰاهُنَّ أَبْكٰاراً عُرُباً » (پس آنان را دوشیزگانی همسر‌دوست قرار دادیم) فرمود: جز به زبان عربی سخن نمی‌گویند.