وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ
و گوشت پرندگانی از هر چه دلشان بخواهد؛
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲۰ و ۲۱ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ فٰاكِهَهٍ مِمّٰا يَتَخَيَّرُونَ وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمّٰا يَشْتَهُونَ »؛ واژههای «فاکهه» و «طیر» بر این سخن خدا که « بِأَكْوٰابٍ » عطف شدهاند و معنا چنین است: آن نوجوانانِ خدمتگزار با میوههایی از آنچه برمیگزینند و با گوشت پرندهای از آنچه دلشان میخواهد، بر گِردشان میگردند.
و نباید به آنچه در روایات آمده اشکال کرد؛ روایاتی که میگویند اهل بهشت هرگاه هوس میوهای کنند، شاخهٔ درخت همراه با میوهاش به سوی آنان پایین میآید و از آن برمیگیرند، و هرگاه هوس گوشت پرندهای کنند، بریان و کبابشده در دستشان میافتد و از آن هر اندازه بخواهند میخورند و سپس زنده میشود و پر میکشد؛
زیرا در بهشت هرچه بخواهند برایشان فراهم است؛ و یکی از شیوههای بهرهمندی از نعمتها، گرفتنِ خواستهٔ خود از دست خدمتگزاران است، بهویژه در هنگام گردهمایی و بزمشان؛ همانگونه که یکی دیگر از شیوههای آن، این است که خودشان بیواسطهٔ خادمان آن نعمت را دریافت کنند.
تفسیر آیهٔ ۲۱ سورهٔ واقعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۲۲ تا ۱۲۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/56/21/
تفسیر این آیه در المیزان
بحث روایی
در کتاب «الدر المنثور» آمده است: ابن ابیالدنیا در «صفه الجنه»، بزار، ابن مَردویه، و بیهقی در «البعث» از عبدالله بن مسعود روایت کردهاند که گفت: پیامبر خدا (ص) به من فرمود: «إنك لتنظر إلي الطير في الجنه- فتشتهيه فيخر بين يديك مشويا» (تو در بهشت به پرندهای مینگری و به آن میل پیدا میکنی، پس بیدرنگ بریانشده پیش رویت میافتد).
میگویم: در این زمینه روایات فراوانی وارد شده است؛ در برخی از آنها آمده که مؤمن به اندازهٔ میل و نیازش از آن میخورد، سپس باقیماندهاش به شکل نخستین بازمیگردد، زنده میشود و به جایگاهش پر میکشد و به این ویژگی افتخار میکند.