مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرٖ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانٖ
در حالی که بر بالشهای سبزرنگ و فرشهای نفیس و زیبا تکیه زدهاند.
تفسیر آیهٔ ۷۶ سورهٔ رحمن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۱۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/55/76/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « مُتَّكِئِينَ عَليٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَ عَبْقَرِيٍّ حِسٰانٍ »؛ در کتاب صحاح آمده است: «رَفرفْ جامهها و پارچههای سبزی است که بساط نشستن را از آنها میگسترند». پایان نقل. برخی گفتهاند: رفرف همان بالشها و پشتیهاست و برخی سخنان دیگری گفتهاند. واژهٔ «خُضْر» جمع «أخضر» (سبز) و صفت رفرف است. دربارهٔ «عَبْقَريّ» نیز برخی گفتهاند: فرشهای پرزدار نفیس (زرابی) است؛ و گفته شده قالیچههای لطیف و گرانبها (طنافس)، یا جامههای نگارین و زربافت، یا پارچههای دیباست.