فِيهِمَا عَيۡنَانِ نَضَّاخَتَانِ
در آن دو باغ، دو چشمه همواره در فوران و جوشش است.
تفسیر آیهٔ ۶۶ سورهٔ رحمن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۱۱ تا ۱۱۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/55/66/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « فِيهِمٰا عَيْنٰانِ نَضّٰاخَتٰانِ » (در آن دو، دو چشمه جوشان است)؛ یعنی دو چشمه پرجوشش که آب با فوران و فشار از سرچشمه‌شان بیرون می‌جهد.
بحث روایی
و در تفسیر قمی به سند خود از یونس بن ظبیان از امام صادق (ع) روایت شده است که دربارهٔ این سخن که خدای متعال می‌فرماید:
« نَضّٰاخَتٰانِ »، فرمود: «تفوران» (پیوسته فوران می‌کنند و آب می‌جوشانند).