مُدۡهَآمَّتَانِ
دو باغی که از شدت سبزی و خرمی، رو به سیاهی میزنند.
تفسیر آیهٔ ۶۴ سورهٔ رحمن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۱۱ تا ۱۱۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/55/64/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « مُدْهٰامَّتٰانِ » (هر دو از شدت سبزی و خرمی، سیهفاماند). «الادهيمام» برگرفته از «الدهمة»، به معنای شدت سبزی است بدان حد که به سیاهی بزند، و این نشانه شادابی و طراوت درختان است.
بحث روایی
و در همان کتاب آمده است که طبرانی و ابنمردویه از ابوایوب روایت کردهاند که گفت: از پیامبر (ص) دربارهٔ این سخن خدا پرسیدم که:
« مُدْهٰامَّتٰانِ »؛ فرمود: «خضراوان» (دو باغِ بسیار سبز و خرم هستند).