ذَوَاتَآ أَفۡنَانٖ
[دو باغی] سرشار از شاخسارهای گوناگون و باطراوت.
تفسیر آیهٔ ۴۸ سورهٔ رحمن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۰۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/55/48/
ذواتا أفنان
ذَوَاتَآ أَفۡنَانٖ
[دو باغی] سرشار از شاخسارهای گوناگون و باطراوت.
تفسیر آیهٔ ۴۸ سورهٔ رحمن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۰۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/55/48/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « ذَوٰاتٰا أَفْنٰانٍ »؛ کلمهٔ «ذواتا» تثنیهٔ «ذات» (دارایِ...) است، و « أَفْنٰانٍ » یا جمعِ «فَنّ» به معنای نوع و گونه است، که معنا چنین میشود: آن دو باغ دارای انواع گوناگونی از میوهها و مانند آن هستند؛ و یا جمعِ «فَنَن» به معنای شاخهٔ تر و نرم است، که معنا چنین است:
درختان آن دو بهشتْ دارای شاخههای نرم و پرطراوتاند.