تفسیر آیهٔ ۳۱ سورهٔ قمر

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۳۰ و ۳۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فَكَيْفَ كٰانَ عَذٰابِي وَ نُذُرِ إِنّٰا أَرْسَلْنٰا عَلَيْهِمْ صَيْحَهً وٰاحِدَهً فَكٰانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ » (پس عذاب من و هشدارهایم چگونه بود؟ ما بر سرشان یک بانگ مرگبار فرستادیم و آنان مانند گیاهان خشک و خردشدهٔ آغل‌دار شدند). «محتظر» صاحب حظیره (آغل) است؛ و حظیره شبیه به دیواری است که می‌سازند تا چهارپایان را در آن جای دهند. «هشیم المحتظر» نیز چوب و خاشاک خشک و مانندهٔ آن است که صاحب آغل برای دام‌هایش گرد می‌آورد؛ و معنا روشن است.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۲۹ و ۳۱ با هم

و در همان کتاب دربارهٔ سخن خدای متعال: « فَنٰادَوْا صٰاحِبَهُمْ » (پس همدم خود را فراخواندند) آمده است: یعنی قُدار، همان کسی که ناقه را پی کرد؛ و دربارهٔ این سخن: « كَهَشِيمِ » (همچون گیاه خشک) فرمود: یعنی گیاه خشک و روییدنی خردشده.