سورهٔ ۵۱ · جلد ۱۸ المیزان

تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ ذاریات

فراغ إلى أهله فجاء بعجل سمين

سورهٔ ۵۱ · آیهٔ ۲۶

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ

پس پنهانی به‌سوی خانواده‌اش رفت و گوساله‌ای فربه آورد.

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَرٰاغَ إِليٰ أَهْلِهِ فَجٰاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ »؛ «روغ» به‌معنای رفتن از روی چاره‌اندیشی است، بنا بر آنچه راغب گفته است؛ و دیگران گفته‌اند: روغ، رفتنِ پنهانی به‌سوی چیزی است، و معنای نخست نیز به معنای دوم بازمی‌گردد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۶ و ۲۷ با هم

و مراد از گوسالهٔ فربه، بریان‌شدهٔ آن است، به‌دلیل این فرموده که: « فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ » (آن را نزد آنان آورد)؛ یا این‌که «فاء» در «فقربه» فصیحه است (حرف فائی که از جمله‌های ناگفته خبر می‌دهد) و تقدیر کلام چنین است: «پس گوساله‌ای فربه آورد، آن را سر برید و کباب کرد و نزد آنان پیش آورد».

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ ذاریات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۷۷ تا ۳۷۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/51/26/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی