وَنَعۡمَةٖ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ
و نعمتهایی که در آنها کامروا و شادمان بودند!
تفسیر آیهٔ ۲۷ سورهٔ دخان، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۱۴۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/44/27/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲۵ تا ۲۸ با هم
خدای متعال میفرماید: « كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنّٰاتٍ وَ عُيُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ مَقٰامٍ كَرِيمٍ وَ نَعْمَهٍ كٰانُوا فِيهٰا فٰاكِهِينَ كَذٰلِكَ » (چه بسیار باغها و چشمهسارها و کشتزارها و جایگاههای نیکو، و نعمتهایی که در آن شادمان و کامران بودند بر جای نهادند! ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۲۵ تا ۲۷ با هم
بیانی است برای آنچه بر جای گذاشتند. و «مَقامٍ كَرِيمٍ» جایگاهها و خانههای نیکو و درخشان است. و «نَعْمَة» با فتح نون به معنای تنعم (برخورداری از نعمت و خوشگذرانی) است و بر وزنِ «مَرَّة» (یکبارگی) مانند «ضَرْبَة» میآید، و با کسر نون (نِعْمَة) بخشی از تنعم و بر وزنِ «نوع» مانند «جِلْسَة» است. مفسران «نَعْمَة» را در اینجا به آنچه با آن تنعم و خوشگذرانی میشود تفسیر کردهاند که با تعبیرِ «ترک» (بر جای گذاشتن) سازگارتر است. و «فَاكِهِينَ» از «فُكاهَة» به معنای سخنِ انسآمیز و شوخی است، و شاید مراد از آن در اینجا کامجویی و لذت بردن باشد، همانگونه که انسان از میوهها (فواکه) لذت میبرد.