تفسیر آیهٔ ۲۴ سورهٔ دخان

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ اتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواً إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ »؛ راغب در مفردات گفته است: «وَ اتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا» یعنی دریا را آرام و ساکن واگذار، و نیز گفته شده است: یعنی آن را با راهی گشاده و فراخ به حال خود بگذار؛ و همین معنا درست است. [پایان سخن راغب].

و فرمودهٔ خدای متعال: « إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ » (چراکه آنان لشکری غرق‌شدنی هستند)، علّت است برای این دستور که: « وَ اتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواً » (دریا را آرام و گشاده به حال خود واگذار).

در این سخن، برای رعایت اختصار، حذفی صورت گرفته و تقدیر عبارت چنین است: «بندگانم را شبانه حرکت بده؛ فرعون و لشکریانش در پی شما می‌آیند، تا چون به دریا رسیدید، عصایت را بر آن بزن تا راهی برای گذشتن شما باز شود؛ پس از دریا بگذرید و آن را آرام یا گشوده بر همان حال رها کن تا آنان نیز به طمعِ رسیدن به شما وارد آن شوند؛ و در این هنگام، آنان لشکری غرق‌شده خواهند بود».