فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمٞ مُّجۡرِمُونَ
آنگاه پروردگارش را خواند که: «اینان مردمی گناهکار و تبهکارند.»
تفسیر آیهٔ ۲۲ سورهٔ دخان، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۱۳۹ تا ۱۴۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/44/22/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَدَعٰا رَبَّهُ أَنَّ هٰؤُلاٰءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ »؛ یعنی پروردگارش را چنین خواند که: اینان مردمی گناهکار و مجرمند. در اینجا از دعای او، انگیزه و علتی ذکر شده که وی را به دعا واداشته است؛ یعنی جرم و تبهکاریشان به مرحلهای رسید که سزاوار نابودی شدند. و آنچه را موسی از خدا خواسته بود، از پاسخی دانسته میشود که پروردگار متعالش به او داد، آنجا که فرمود: « فَأَسْرِ بِعِبٰادِي » (بندگانم را شبانه حرکت بده)... ...تا آخر آیه؛ و آن خواسته، همان هلاکت و نابودی فرعونیان بود.