تفسیر آیهٔ ۳۹ سورهٔ ص

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « هٰذٰا عَطٰاؤُنٰا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسٰابٍ »؛ یعنی این پادشاهی که یاد شد، عطای بی‌حسابِ ما به توست. و ظاهر امر این است که مراد از «بی‌حساب» بودنش، پایان‌ناپذیریِ آن با بخشش و عطا است؛ از همین رو فرمود: « فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ »، یعنی بخشیدن و دریغ داشتن، در بی‌اثر بودن بر آن یکسان است [و هیچ‌یک چیزی از آن نمی‌کاهد].

و گفته شده است: مراد از «بی‌حساب»، این است که در روز قیامت برای آن بازخواست و حسابرسی نمی‌شوی؛ و گفته شده: مراد این است که بخشیدنِ آن، تفضّل [و لطفی آغازین] است نه پاداش [در برابر عمل]؛ و سخنانی جز این نیز گفته شده است.