إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ
هیچ‌یک از آنان نبود جز آنکه پیامبران را دروغگو نامید؛ پس کیفر من [بر آنان] سزاوار و محقق شد.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۲ تا ۱۴ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عٰادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتٰادِ إلي قوله- فَحَقَّ عِقٰابِ » (پیش از آنان قوم نوح و عاد و فرعونِ صاحبِ میخ‌ها تکذیب کردند... تا آنجا که می‌فرماید: پس کیفر من حتمی شد). «ذو الأوتاد» (صاحب میخ‌ها) وصف فرعون است و «الأوتاد» جمع «وتد» (میخ) است و معنایش روشن است. گفته‌اند: او را «ذو الأوتاد» نامیدند زیرا میدان‌های بازی با میخ‌ها داشت که برای او روی آن‌ها بازی و نمایش ترتیب می‌دادند؛ و گفته‌اند: بدان سبب بود که هرگاه بر فردی از مجرمان خشم می‌گرفت، او را با میخ‌ها شکنجه می‌کرد، به این صورت که دست‌ها و پاها و سر او را با میخ بر زمین می‌کوبید و شکنجه‌اش می‌داد؛ و نیز گفته‌اند:
تفسیر آیه‌های ۱۳ و ۱۴ با هم
و «اصحاب اَيكه» (اهل بیشه) قوم شعیب هستند و [شرح حال آنان] پیش از این در سورهٔ حجر و شعراء گذشت؛ و نیز فرمودهٔ خداوند:
تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ ص، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۸۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/38/14/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
« فَحَقَّ عِقٰابِ » (پس کیفر من حتمی شد)؛ یعنی کیفر من دربارهٔ آنان ثابت و بر ایشان مستقر گردید، پس هلاکشان ساختم.