إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ
چرا که آنان پدران خود را گمراه یافتند،
تفسیر آیهٔ ۶۹ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۴۰ تا ۱۴۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/69/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۶۲ تا ۷۰ با هم
خدای متعال میفرماید: « أَ ذٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلاً أَمْ شَجَرَهُ الزَّقُّومِ -إلي قوله- يُهْرَعُونَ » (آیا آن برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟ ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۶۹ و ۷۰ با هم
و سخن او که: « إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبٰاءَهُمْ ضٰالِّينَ فَهُمْ عَليٰ آثٰارِهِمْ يُهْرَعُونَ » (چراکه آنان پدرانشان را گمراه یافتند، پس خود بر جای پای آنان شتابان رانده میشوند)؛ عبارتِ «ألفيت كذا» یعنی: آن را یافتم و با آن روبهرو شدم، و «إهراع» به معنای شتابان رفتن است؛ و معنا این است که علت خوردن و نوشیدنشان و سپس بازگشتشان به دوزخ، آن است که پدران خود را گمراه یافتند — درحالیکه مقلد و پیرو آنان بودند و پدرانشان اصل و مرجعشان به شمار میرفتند — از این رو، بر جای پای آنها میشتابند؛ پس به چنین پذیرایی و پیشکشی و بازگشتی بهسوی دوزخ کیفر داده شدند، که کیفری کاملاً درخور و متناسب است.