تفسیر آیهٔ ۱۷۷ سورهٔ صافات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

فرود آمدن عذاب بر «ساحت» (آستانه و حریم خانه) آنان، کنایه از فرود آمدنِ فراگیر و همه‌جانبهٔ عذاب بر ایشان است. و این‌که می‌فرماید: « فَسٰاءَ صَبٰاحُ الْمُنْذَرِينَ »، یعنی بامدادشان چه بد بامدادی است! و منظور از «الْمُنْذَرِينَ» (بیم‌داده‌شدگان)، همان مشرکان قریش هستند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۷۶ و ۱۷۷ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَ فَبِعَذٰابِنٰا يَسْتَعْجِلُونَ فَإِذٰا نَزَلَ بِسٰاحَتِهِمْ فَسٰاءَ صَبٰاحُ الْمُنْذَرِينَ » (آیا شتاب در عذاب ما را می‌خواهند؟! پس هنگامی که [عذاب] به آستانه‌شان فرود آید، چه بد است بامدادِ بیم‌داده‌شدگان!). این سخن توبیخی برای آنان است به سبب شتاب‌زدگی‌شان و این‌که می‌گفتند: «این وعده چه وقت خواهد بود؟» و «این پیروزی و داوری کی رخ می‌دهد؟»، و هشداری است بر این‌که در رسیدن این عذاب نباید شتاب ورزید؛ زیرا در پیِ آن، روزی سخت و بامدادی شوم فرا خواهد رسید.