وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ
و هنگامی که معجزه‌ای ببینند، آن را به مسخره می‌گیرند.
تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۲۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/14/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِذٰا رَأَوْا آيَهً يَسْتَسْخِرُونَ » (و چون نشانه‌ای ببینند، به ریشخند می‌گیرند)؛ در مجمع‌البیان آمده است: «سخر و استسخر بمعني واحد» (واژه‌های «سَخِرَ» و «اسْتَسْخَرَ» به یک معنا هستند). [پایان سخن].
و معنا چنین است: هرگاه این مشرکان هر نشانه‌ای از معجزات الهی را—مانند قرآن و شکافته شدنِ ماه (شق‌القمر)—ببینند، آن را مسخره می‌کنند.