ٱصۡلَوۡهَا ٱلۡيَوۡمَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ
امروز به سزای کفری که میورزیدید، در آن درآیید [و بسوزید].
تفسیر آیهٔ ۶۴ سورهٔ یس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۰۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/36/64/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « اِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمٰا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ » (امروز به سزای کفری که میورزیدید، در آن درآیید و با آن بسوزید). «صِلاء» به معنای ملازم شدن و همراهی پیوسته است، و گفته شده به معنای تحمل و چشیدن سوزش و حرارت است. از تعبیر « بِمٰا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ » (به سبب کفری که میورزیدید) آشکار میشود که روی سخن با کافران است و مقصود از مجرمان نیز هم آنان هستند.