تفسیر آیهٔ ۲۸ سورهٔ یس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ مٰا أَنْزَلْنٰا عَليٰ قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمٰاءِ وَ مٰا كُنّٰا مُنْزِلِينَ » (و ما پس از او بر قومش هیچ لشکری از آسمان فرود نیاوردیم و سنّتِ ما بر فروفرستادنِ لشکر نبوده است). هر دو ضمیر (در «قومه» و «بعده») به آن مرد برمی‌گردد، و « مِنْ بَعْدِهِ » یعنی پس از کشته‌شدنِ او. حرف «مِنْ» اول (در «من بعده») و سوم (در «من السماء») برای آغاز مسافت و زمان (ابتدای غایت) است، و «مِنْ» دوم (در «من جند») حرف اضافهٔ زائد برای تأکید نفی است.

این آیه زمینه‌چینی برای آیهٔ پس از خود است، و برای این هدف آورده شده تا ناچیزی و بی‌ارزشیِ کارِ آن قوم و آسانیِ نابودی و انتقام از آنان را نزد خدای پاک و منزه نشان دهد؛ و اینکه او در هلاک ساختنشان به هیچ عِدّه و عُدّه‌ای (سازوبرگ و لشکری) نیاز ندارد تا از آسمان سپاهی از فرشتگان فرود آورد که با آنان بجنگند و هلاکشان کنند. از این رو خداوند چنین کاری دربارهٔ این قوم نکرد و در هلاک‌کردنِ اقوام گذشته نیز چنین نکرده بود؛ بلکه آنان را تنها با یک بانگ مرگبار (صیحه) نابود ساخت که کارشان را یکسره کرد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۳ تا ۳۲ با هم

در «مجمع‌البیان» آمده است: [مفسران] گفته‌اند: عیسی دو فرستاده از حواریان را به‌سوی شهر انطاکیه روانه کرد. ادامه در متن کامل

«آیا نشانه و معجزه‌ای همراه دارید؟» گفتند: «آری، ما بیمار را شفا می‌دهیم و نابینای مادرزاد و مبتلا به پیسی (نوعی بیماری پوستی) را به اذن خدای متعال بهبود می‌بخشیم.» پیرمرد گفت: «من پسری بیمار دارم که سال‌هاست بستری و زمین‌گیر است.» گفتند: «ما را به خانه‌ات ببر تا از حال او آگاه شویم.» پس او آن دو را به خانه برد و آنان دست بر بدن پسرش کشیدند و او در همان دم به اذن خدای متعال، تندرست و سالم برخاست. ادامه در متن کامل

آنان پادشاهی داشتند که بت‌ها را می‌پرستید. خبر به او گزارش شد؛ پس آن دو را فراخواند و گفت: «شما کیستید؟» گفتند: «فرستادگان عیساییم؛ آمده‌ایم تا تو را از پرستش آنچه نمی‌شنود و نمی‌بیند، به‌سوی پرستش آن‌که می‌شنود و می‌بیند فراخوانیم.» پادشاه گفت: «مگر ما جز خدایانمان خدایی داریم؟» گفتند: «آری، همان که تو و خدایانت را… ادامه در متن کامل

«برخیزید و بروید تا دربارهٔ کار شما تصمیم بگیرم.» پس مردم در بازار آن دو را گرفتند و کتک زدند. ادامه در متن کامل

وهب بن مُنَبّه می‌گوید: عیسی این دو فرستاده را به‌سوی انطاکیه فرستاد. آن دو وارد شهر شدند، ولی نتوانستند نزد پادشاه بروند و اقامتشان به درازا کشید. ادامه در متن کامل

هنگامی که آن دو فرستاده تکذیب شدند و شلاق خوردند، عیسی شمعون صفا، سرآمد حواریان را در پی کارشان فرستاد تا یاری‌شان کند. ادامه در متن کامل

پادشاه آن دو را فراخواند و شمعون به آنان گفت: «چه کسی شما را به اینجا فرستاده است؟» گفتند: «خداوندی که همه‌چیز را آفریده و هیچ شریکی ندارد.» گفت: «چه معجزه‌ای با خود آورده‌اید؟» گفتند: «هرچه تو آرزو کنی.» پادشاه دستور داد نوجوانی را آوردند که چشمانش کاملاً محو بود و جای چشمانش مانند پیشانی صاف می‌نمود. ادامه در متن کامل

سپس پادشاه به آن دو فرستاده گفت: «اگر خدای شما بتواند مرده‌ای را زنده کند، ما به او و به شما ایمان می‌آوریم.» آن دو گفتند: ادامه در متن کامل

«خدای ما بر هر کاری تواناست.» پادشاه گفت: «در اینجا مرده‌ای هست که هفت روز پیش درگذشته است و او را به خاک نسپرده‌ایم تا پدرش که در سفر بوده بازگردد.» پس مرده را آوردند، در حالی که پیکرش دگرگون شده و بوی ناخوش گرفته بود. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۳ تا ۲۹ با هم

می‌گویم: سیاق آیاتِ این داستان با پاره‌ای از این روایات سازگار نیست. ادامه در متن کامل