وَلَا ٱلظُّلُمَٰتُ وَلَا ٱلنُّورُ
و نه تاریکیها و روشنایی،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۵ تا ۲۶ با هم
پس از آنکه خدای متعال برای آنان روشن ساخت که آفرینش و تدبیر هستی تنها از آنِ اوست و در نتیجه او پروردگارشان است و فرمانروایی فقط به او اختصاص دارد، نه به معبودانی که جز او میخوانند ــ چرا که آنها مالک چیزی نیستند تا بخواهند تدبیرش کنند ــ اکنون همان حقیقت را با بیانی دیگر پی میگیرد که آمیخته به بیمدادن و هشدار است؛ بدین بیان که خدای متعال از آنان بینیاز است و آنان سراپا نیازمندِ اویند، ازاینرو اگر بخواهد، میتواند به کیفر دستاوردشان نابودشان کند و آفریدگانی نو [به جای آنان] پدید آورد. ادامه در متن کامل
سپس خطاب را متوجه پیامبر (ص) ساخته و حاصلش این است که این مؤاخذه و هلاکت، تنها دامنگیر این تکذیبکنندگان میشود، نه مؤمنانی که هشدار پیامبر (ع) در آنان اثر میگذارد؛ چرا که میان این دو گروه تفاوتی آشکار است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۹ تا ۲۲ با هم
و این جملههای پیاپی و پشتِ سر هم، یعنی سخن خدای متعال: « وَ مٰا يَسْتَوِي الْأَعْميٰ وَ الْبَصِيرُ -إلي قوله- وَ مٰا يَسْتَوِي الْأَحْيٰاءُ وَ لاَ الْأَمْوٰاتُ » (نابینا و بینا یکسان نیستند -تا آنجا که فرمود- و زندگان و مردگان برابر نیستند)، تمثیلهایی برای مؤمن و کافر و پیامدهای کارهای آن دو است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ فاطر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۲ تا ۳۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/35/20/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ لاَ الظُّلُمٰاتُ وَ لاَ النُّورُ » (و نه تاریکیها و نه روشنایی). تکرار پیاپیِ حرفهای نفی در این آیه و آیات پس از آن برای تأکید بر نفیِ برابری است.