هُدٗى وَرَحۡمَةٗ لِّلۡمُحۡسِنِينَ
سراسر هدایت و رحمتی برای نیکوکاران است؛
تفسیر آیهٔ ۳ سورهٔ لقمان، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۲۰۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/31/3/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲ تا ۴ با هم
خدای متعال میفرماید: « تِلْكَ آيٰاتُ الْكِتٰابِ الْحَكِيمِ هُديً وَ رَحْمَهً لِلْمُحْسِنِينَ -إلي قوله- يُوقِنُونَ » (اینها آیات کتاب پرحکمت است، که مایهٔ هدایت و رحمتی برای نیکوکاران است... تا آنجا که میفرماید: به آخرت یقین دارند)؛ تفسیر مفردات و واژگان این آیات در سورههای پیشین گذشت.
تفسیر آیههای ۲ و ۳ با هم
کتاب به «حکیم» (استوار و فرزانه) توصیف شده است تا توجه دهد که ذرهای از جنسِ سخنان بیهوده و سرگرمکننده در آن نیست، بلکه کتابی چنان رخنهناپذیر است که هیچ سخن لهو و باطلی نمیتواند در آن راه یابد. همچنین برای تکمیلِ صفت حکمتش، آن را «هدایت و رحمتی برای نیکوکاران» خوانده است؛ چراکه این کتاب به سوی واقعیتِ حق راهنمایی میکند و انسان را به آن میرساند، نه مانند سرگرمیهای بیهوده که انسان را از آنچه برایش مهم و حیاتی است غافل میسازد؛ و این کتاب رحمتی است، نه مایهٔ عذاب و نقمتی که آدمی را از نعمت محروم کند.