تفسیر آیهٔ ۶۰ سورهٔ روم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَ لاٰ يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لاٰ يُوقِنُونَ » (پس شکیبایی پیشه کن که وعدهٔ خدا حق است و کسانی که یقین ندارند، تو را به سبکسری و بی‌قراری نکشانند)؛ یعنی بر آنچه با آن روبه‌رویت می‌شوند، از سخنشان که: « إِنْ أَنْتُمْ إِلاّٰ مُبْطِلُونَ » (شما جز آورندهٔ باطل نیستید) و دیگر ریشخندهایشان، صبر کن؛ چراکه وعدهٔ خداوند مبنی بر اینکه تو را یاری می‌کند حق است، چنان‌که با این سخن خود بدان اشاره فرمود: « وَ كٰانَ حَقًّا عَلَيْنٰا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ » (و یاری‌کردن مؤمنان حقی بر عهدهٔ ما بود). و مبادا کسانی که به وعدهٔ خدای پاک و منزه یقین ندارند، تو را سبک و متزلزل سازند.

و سخن برخی که گفته‌اند معنای آیه این است که «به سبب تکذیب آیات روشنگری که بر آنان می‌خوانی و با آزارهایی که با باطل‌هایشان به تو می‌رسانند، به آن آیات یقین ندارند»، سخنی بی‌اساس است؛ زیرا این سوره با وعده آغاز شد و با وعده پایان یافت و هر دو وعده در خصوص یاری و پیروزی است.