سَنُلۡقِي فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلرُّعۡبَ بِمَآ أَشۡرَكُواْ بِٱللَّهِ مَا لَمۡ يُنَزِّلۡ بِهِۦ سُلۡطَٰنٗاۖ وَمَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُۖ وَبِئۡسَ مَثۡوَى ٱلظَّٰلِمِينَ
بهزودی در دلهای کافران ترس و هراس خواهیم افکند، بدان سبب که چیزی را شریک خدا ساختهاند که هیچ دلیلی بر [حقانیت] آن نازل نکرده است؛ و جایگاهشان آتش است و چه بد است جایگاه ستمکاران!
تفسیر آیهٔ ۱۵۱ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۴، صفحهٔ ۴۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/151/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال میفرماید: «سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمٰا أَشْرَكُوا بِاللّٰهِ» (به زودی در دلهای کافران، به سبب آنچه شریک خدا ساختهاند، رعب و ترس خواهیم افکند...) این نویدی نیکو به مؤمنان است که بهوسیلهٔ افکندن رعب در دل دشمن یاری خواهند شد. و چنانکه هر دو گروه (شیعه و اهلسنت) روایت کردهاند، پیامبر خدا (ص) نیز این امر را در شمار عطایایی یاد میکرد که خدای متعال به ایشان بخشیده و در میان پیامبران به آن حضرت اختصاص داده است.
و سخن او: «بِمٰا أَشْرَكُوا» (به سبب آنچه شریک قرار دادند)، معنایش این است: چیزی را برای او شریک گرفتند که هیچ دلیلی همراهش نیست؛ و از نکاتی که قرآن پیاپی یادآور میشود این است که اثبات شریک برای خدا هیچ دلیل و برهانی ندارد. همچنین انکارِ آفریننده و نسبت دادن اثرگذاری و تدبیر به غیر او، مانند روزگار (دهر) و ماده نیز از مصادیق اثبات شریک است.