تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ
به خدا سوگند که بیگمان ما در گمراهیِ آشکاری بودیم؛
تفسیر آیهٔ ۹۷ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۹۰ تا ۲۹۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/97/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۹۶ تا ۹۹ با هم
خدای متعال میفرماید: « قٰالُوا وَ هُمْ فِيهٰا يَخْتَصِمُونَ » تا فرمودهٔ او: «إِلَّا الْمُجْرِمُونَ» (گفتند در حالی که در آنجا با یکدیگر ستیزه میکردند... ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۹۷ و ۹۸ با هم
فرمودهٔ او: « تَاللّٰهِ إِنْ كُنّٰا لَفِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ » (به خدا سوگند که ما قطعاً در گمراهی آشکاری بودیم)، اعترافی است از سوی آنان به گمراهیشان. و خطاب در فرمودهٔ او: « إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعٰالَمِينَ » (آنگاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر میدانستیم)، متوجهِ معبودانی از جنس بتهاست که همراه آنان در آتشاند؛ یا متوجه بتها و شیاطین با هم است، و یا متوجه این هر دو و نیز پیشوایان و سردمداران گمراهان است؛ و بهترین وجه در میان آنها همان وجه نخست است.