تفسیر آیهٔ ۶۳ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

« فَأَوْحَيْنٰا إِلىٰ مُوسىٰ أَنِ اضْرِبْ بِعَصٰاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ »؛ پس به موسی وحی کردیم که «عصایت را به دریا بزن!» پس دریا شکافته شد؛ و «انفلاق» به معنای شکافته شدن چیزی و جدا گشتن بخش‌های آن از یکدیگر است؛ « فَكٰانَ كُلُّ فِرْقٍ »؛ یعنی هر بخشِ جداشده از آب، « كَالطَّوْدِ »؛ مانند طود شد، و طود به معنای پاره‌ای از کوه است؛ « اَلْعَظِيمِ »؛ کوهی بزرگ. پس موسی و همراهانش از بنی‌اسرائیل وارد آن [راه‌های پدیدآمده در دریا] شدند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵۳ تا ۶۶ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ» (پس فرعون در شهرها گردآورندگانی فرستاد) تا این سخن که «ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ» (سپس دیگران را غرق ساختیم). ادامه در متن کامل

داستان غرق شدن فرعونیان و نجات یافتن بنی‌اسرائیل در چهارده آیه آمده است؛ و با حذف برخی از بخش‌های داستان، کلام خلاصه شده است، زیرا از سیاق و روند گفتار آشکار است؛ مانند بیرون رفتنِ شبانهٔ موسی و بنی‌اسرائیل از مصر که سخن خداوند: « أَنْ أَسْرِ بِعِبٰادِي » (که بندگانم را شبانه حرکت بده) بر آن دلالت دارد، و موارد دیگر نیز بر همین قیاس است. ادامه در متن کامل