تفسیر آیهٔ ۲۷ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و فرمودهٔ خداوند: «قٰالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ» (فرعون گفت: به‌راستی این پیامبرتان که به‌سویتان فرستاده شده دیوانه است)، سخن دوم فرعون است؛ او موسی را از سرِ تمسخر و ریشخند «رسول» خواند، و برای آنکه خود را برتر از آن بداند که موسی پیامبری به‌سوی او باشد، وی را به اطرافیانش نسبت داد [و گفت پیامبرِ شما]، و با استناد به سخن موسی (ع) که فرمود: « رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبٰائِكُمُ » (پروردگار شما و پروردگار پدرانِ نخستین شما...)، او را به دیوانگی متهم ساخت.

گویی [فرعون] می‌گوید: او به سبب نابسامانیِ سخنش که از اختلال در خردش پرده برمی‌دارد، بی‌گمان دیوانه است؛ آیا او ادعای رسالت از جانب پروردگار جهانیان را دارد؟! پس من از او می‌پرسم «پروردگار جهانیان چیست؟»، و او نخست کلام را [بدون پاسخی روشنگر] نزدیک به همان تعبیر تکرار می‌کند، سپس آن را چنین تفسیر می‌نماید که او پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست!

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۳ تا ۲۹ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ فِرْعَوْنُ وَ مٰا رَبُّ الْعٰالَمِينَ » تا «مِنَ الْمَسْجُونِينَ» (شعراء: ۲۳-۲۹). ادامه در متن کامل

و روشن شدنِ مقصود از این آیات، متوقف بر یادآوریِ اصول عقاید بت‌پرستی در مسئلهٔ پروردگاری (ربوبیت) است، که در خلال مباحث گذشتهٔ این کتاب، بارها به آن اشاره شد. ادامه در متن کامل