تفسیر آیهٔ ۱۸۱ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۷۶ تا ۱۹۱ با هم

این بخش، چکیده‌ای از داستان شعیب (ع) است که از پیامبران عرب بود، و این سرگذشت، آخرین داستان از سرگذشت‌های هفت‌گانه‌ای است که در این سوره آمده است. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۸۱ و ۱۸۲ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ لاٰ تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ وَ زِنُوا بِالْقِسْطٰاسِ الْمُسْتَقِيمِ » (پیمانه را تمام بدهید و از خسارت‌زنندگان (کم‌فروشان) نباشید، و با ترازوی درست وزن کنید) (شعراء: ۱۸۱-۱۸۲). «کَیْل» ابزاری است که کالا با آن از جهت حجم سنجیده می‌شود و تمام دادنِ پیمانه به این است که از حجم آن کم نکنند؛ و «قِسْطاس» ترازویی است که کالا با آن از جهت وزن اندازه گرفته می‌شود و درست بودنِ ترازو به این است که عادلانه وزن کند. این دو آیه به رعایت عدالت در دادوستد با پیمانه و ترازو فرمان می‌دهند.

تفسیر آیه‌های ۱۸۱ تا ۱۸۳ با هم

ظاهر سیاق نشان می‌دهد که جملهٔ « وَ لاٰ تَبْخَسُوا النّٰاسَ أَشْيٰاءَهُمْ » یعنی کالاها و اموالشان را، قیدی است که جملهٔ « وَ زِنُوا بِالْقِسْطٰاسِ الْمُسْتَقِيمِ » را کامل می‌کند؛ همان‌طور که جملهٔ « وَ لاٰ تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ » قید متمم برای « أَوْفُوا الْكَيْلَ » است. همچنین جملهٔ « وَ لاٰ تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ » تأکیدی برای هر دو نهی، یعنی « لاٰ تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ » و « لاٰ تَبْخَسُوا » است، و پیامد ناگوار و شومِ کم‌فروشی را بیان می‌کند.