تفسیر آیهٔ ۹۴ سورهٔ مؤمنون

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۹۳ و ۹۴ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « قُلْ رَبِّ إِمّٰا تُرِيَنِّي مٰا يُوعَدُونَ رَبِّ فَلاٰ تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظّٰالِمِينَ » (بگو: پروردگارا، اگر آنچه را وعده داده می‌شوند به من نشان دهی، پروردگارا، پس مرا در میان قوم ستمکار قرار مده). هنگامی که نقل سخنان مشرکان دربارهٔ شرک به خدا، انکار رستاخیز و ریشخندِ پیامبران به پایان رسید و برای اثبات حقانیت آن‌ها براهین اقامه شد، به همان تهدیدِ پیشینِ آنان به عذاب بازگشت و به پیامبرش (ص) فرمان داد از او بخواهد که اگر آن عذاب را به او نشان داد، وی را از عذابی که وعده‌شان داده است نجات بخشد.

پس این سخن او: « قُلْ رَبِّ إِمّٰا تُرِيَنِّي مٰا يُوعَدُونَ » فرمانی است به دعا و پناه‌جویی؛ و تکرار « رَبِّ » (پروردگارا) برای تأکید بر زاری و تضرع است؛ و «ما» در عبارت « إِمّٰا تُرِيَنِّي » زاید است و همان است که پیوستن نون تأکید به فعل شرط را درست ساخته، و اصل آن «إن تَرَنِي» بوده است. در تعبیر « مٰا يُوعَدُونَ » (آنچه وعده داده می‌شوند) این دلالت هست که پاره‌ای از تهدیدها به عذاب که پیش‌تر در این سوره آمد، تهدید به عذابی دنیوی است. و در عبارت « رَبِّ فَلاٰ تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظّٰالِمِينَ »، مقصود از «بودن در میان آنان»، کنایه از فراگرفتن عذابِ آنان نسبت به اوست.