تفسیر آیهٔ ۴۶ سورهٔ مؤمنون

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِليٰ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كٰانُوا قَوْماً عٰالِينَ » (به‌سوی فرعون و سران قومش؛ اما تکبر ورزیدند و مردمی برتری‌جوی بودند). گفته شده است: اینکه تنها به فرعون و اشراف قومش بسنده شده و از دیگر افراد قوم نامی به میان نیامده، به این دلیل است که آنان پیشوایانی بودند که از آن‌ها پیروی می‌شد، و دیگرِ افراد قوم پیروانی بودند که دنباله‌روی آنان به شمار می‌آمدند.

منظور از برتری‌جوییِ (عالی بودنِ) آنان این است که بر دیگران سرکشی می‌کردند و آنان را به بندگی می‌کشیدند، همان‌گونه که بر بنی‌اسرائیل چیره شدند و آنان را بردهٔ خود ساختند؛ بنابراین «علو در زمین»، کنایه از سرکشی و زورگویی بر مردم و وادار کردنِ آنان به اطاعت از سرِ زور است.