سورهٔ ۱۹ · جلد ۱۴ المیزان

تفسیر آیهٔ ۹۲ سورهٔ مریم

وما ينبغي للرحمن أن يتخذ ولدا

سورهٔ ۱۹ · آیهٔ ۹۲

وَمَا يَنۢبَغِي لِلرَّحۡمَٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا

در حالی که هرگز سزاوار خدای رحمان نیست که فرزندی برگیرد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۹۲ و ۹۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «وَ مٰا يَنْبَغِي لِلرَّحْمٰنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ» (و هرگز سزاوار خدای رحمان نیست که فرزندی برگزیند؛ هیچ‌یک از کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند) «إِلاّٰ آتِي الرَّحْمٰنِ عَبْداً » (مگر آن‌که بنده‌وار به پیشگاه خدای رحمان می‌آید).

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۸۸ تا ۹۵ با هم

در تفسیر قمی به اسنادش از ابوبصیر روایت شده است که از امام صادق (ع) دربارهٔ سخن خدای عزوجل پرسیدم: «وَ قٰالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَداً » (و گفتند: خدای رحمان فرزندی برای خود گرفته است)؛ فرمود: این سخن هنگامی بود که قریش گفتند خدای عزوجل فرزندی دارد و فرشتگان مؤنث هستند؛ پس خدای تبارک و تعالی در پاسخ به آنان… ادامه در متن کامل

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۹۲ سورهٔ مریم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۱۱۱ تا ۱۱۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/19/92/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی