تفسیر آیهٔ ۸۱ سورهٔ حجر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و کلام الهی که می‌فرماید: « وَ آتَيْنٰاهُمْ آيٰاتِنٰا فَكٰانُوا عَنْهٰا مُعْرِضِينَ » (و آیات خود را به آنان دادیم، ولی از آن‌ها روی‌گردان بودند)؛ اگر مقصود از آیات، معجزات و امور خارق‌العاده باشد — چنان‌که ظاهر نیز همین است — مراد از آن ناقه (شتر معجزه‌آسا) و نوبت آب‌نوشیدنش، و نشانه‌هایی است که پس از پی‌کردنِ ناقه برایشان آشکار شد تا زمانی که هلاک شدند. داستان این قوم پیش‌تر در سورهٔ هود گذشت. و اگر مقصود از آیات، معارف الهی باشد که صالح(ع) ابلاغ کرد و در میانشان ترویج نمود، یا مجموعه‌ای از معارف حق و آیهٔ معجزه‌آسا باشد، معنا روشن است.