أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ
مگر نیرنگشان را تباه و بیاثر نساخت؟
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۱ تا ۵ با هم
«لا يغلبوا بصليبهم و محالهم عدوا محالك»؛ مبادا با صلیب و نیرنگشان، از سرِ دشمنی بر نیرو و تدبیرِ تو چیره شوند! ادامه در متن کامل
«لا يدخلوا البلد الحرام إذا فأمر ما بدا لك»؛ مبادا هرگز به شهرِ حرام (مکه) درآیند، پس هرآنچه میخواهی فرمان ده! ادامه در متن کامل
سپس پیشقراولان سپاه ابرهه به چهارپایانی از قریش دست یافتند و در این میان، دویست شتر از عبدالمطلب بن هاشم را به غنیمت گرفتند. ادامه در متن کامل
عبدالمطلب مردی تنومند و زیباروی بود. چون ابویَکسوم (ابرهه) او را دید، شأن او را بزرگتر از آن دانست که او را پایینتر از خود بنشاند، و خوش نداشت که او را همراه خویش بر تخت بنشاند؛ از این رو از تختش فرود آمد و بر زمین نشست و عبدالمطلب را نیز کنار خود نشاند. ادامه در متن کامل
«به خدا سوگند، هنگامی که تو را دیدم از هیبتت شگفتزده شدم، اما چون سخن گفتی، از چشمم افتادی!» عبدالمطلب گفت: «ای پادشاه، چرا؟» گفت: «زیرا من به سوی خانهای آمدهام که مایهٔ عزت و پناه شما در برابر عرب، برتریتان میان مردم، شرف و بزرگیتان بر آنان و دینی است که میپرستید؛ آمدهام تا آن را در هم بکوبم، و از تو دویست شتر… ادامه در متن کامل
عبدالمطلب به او گفت: «ای پادشاه! من دربارهٔ مال خود با تو سخن میگویم، و این خانه پروردگاری دارد که خود از آن دفاع میکند و من در این کار دخالتی ندارم.» این سخن ابویَکسوم را به هراس انداخت و دستور داد شتران عبدالمطلب را به او بازگردانند. ادامه در متن کامل
تا آنجا که گفت: تا اینکه با طلوع خورشید، پرندگان همراه با سنگها بر فراز سرشان پدیدار شدند و شروع به سنگباران آنان کردند؛ در نوک هر پرندهای یک سنگریزه و در دو پایش دو سنگریزه بود. ادامه در متن کامل
میگویم: در روایات پیرامون جزئیات داستان، اختلاف بسیار شدیدی وجود دارد؛ هر کس خواهان آگاهی از آنهاست، باید به کتابهای مفصلِ سیره و تاریخ رجوع کند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ فیل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۶۱ تا ۳۶۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/105/2/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ » (آیا نیرنگشان را در تباهی و بیسرانجامی نینداخت؟). مراد از نیرنگ (کید) آنان، سوء قصدشان به مکه و ارادهشان بر ویران ساختن بیتالحرام است؛ و «تضلیل» و «اضلال» یک معنا دارند (تباه و گمراه ساختن). قرار دادن نیرنگشان در تضلیل، یعنی تباه ساختن تلاش آنان به گونهای که به هدف مقصود نرسد؛ چراکه آنان برای ویران کردن کعبه راهی شدند، اما کارشان به هلاکت خودشان انجامید.