ٱلۡقَارِعَةُ
آن واقعهٔ کوبنده!
تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ قارعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۴۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/101/1/
القارعة
ٱلۡقَارِعَةُ
آن واقعهٔ کوبنده!
تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ قارعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۴۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/101/1/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱ و ۲ با هم
خدای متعال میفرماید: « اَلْقٰارِعَهُ مَا الْقٰارِعَهُ »؛ این دو کلمه مبتدا و خبرند. واژهٔ «قارعه» از ریشهٔ «قَرْع» به معنای کوبیدن با شدت و نیروی بسیار است، و «قارعه» از نامهای قیامت در قرآن است. گفتهاند: قیامت را از آن رو قارعه نامیدهاند که با وحشت دلها را میکوبد و دشمنان خدا را با عذاب در هم میکوبد.