سورهٔ ۳ · آیهٔ ۳۵ ترجمهٔ فارسی · جلد ۳إِذۡ قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ عِمۡرَٰنَ رَبِّ إِنِّي نَذَرۡتُ لَكَ مَا فِي بَطۡنِي مُحَرَّرٗا فَتَقَبَّلۡ مِنِّيٓۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ[یاد کن] هنگامی را که همسر عمران گفت: «پروردگارا، من آنچه را در شکم دارم برای تو نذر کردم تا [از قید و بند دنیا] آزاد [و در خدمت خانهٔ تو] باشد؛ پس از من بپذیر، که بی‌گمان تو خود شنوای دانایی».خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۳ · آیهٔ ۳۶ ترجمهٔ فارسی · جلد ۳فَلَمَّا وَضَعَتۡهَا قَالَتۡ رَبِّ إِنِّي وَضَعۡتُهَآ أُنثَىٰ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا وَضَعَتۡ وَلَيۡسَ ٱلذَّكَرُ كَٱلۡأُنثَىٰۖ وَإِنِّي سَمَّيۡتُهَا مَرۡيَمَ وَإِنِّيٓ أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ ٱلرَّجِيمِپس چون او را به دنیا آورد، گفت: «پروردگارا، من او را دختر به دنیا آوردم» — در حالی که خدا به آنچه او به دنیا آورده بود داناتر بود و [آن] پسر مانند [این] دختر نبود — «و من نامش را مریم نهادم، و او و فرزندانش را از شیطان رانده‌شده در پناه تو می‌سپارم».خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۳ · آیهٔ ۳۷ ترجمهٔ فارسی · جلد ۳فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٖ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنٗا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّاۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيۡهَا زَكَرِيَّا ٱلۡمِحۡرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزۡقٗاۖ قَالَ يَٰمَرۡيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَاۖ قَالَتۡ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٍپس پروردگارش او را با پذیرشی نیکو پذیرفت و به شایستگی پرورشش داد و زکریا را سرپرست او ساخت؛ هر بار که زکریا در محراب بر او وارد می‌شد، نزد او روزی‌ای می‌یافت. گفت: «ای مریم، این از کجا برای تو آمده است؟» گفت: «این از جانب خداست؛ همانا خداوند به هر کس بخواهد، بی‌شمار روزی می‌دهد».خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۳ · آیهٔ ۳۸ ترجمهٔ فارسی · جلد ۳هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥۖ قَالَ رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِهمان‌جا بود که زکریا پروردگار خویش را خواند و گفت: «پروردگارا، از نزد خود فرزندی پاکیزه به من عطا فرما، که تو شنوای دعایی».خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۳ · آیهٔ ۳۹ ترجمهٔ فارسی · جلد ۳فَنَادَتۡهُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٞ يُصَلِّي فِي ٱلۡمِحۡرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحۡيَىٰ مُصَدِّقَۢا بِكَلِمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدٗا وَحَصُورٗا وَنَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَپس در حالی که در محراب ایستاده و به نماز مشغول بود، فرشتگان ندایش دادند که: «خداوند تو را به [ولادت] یحیی بشارت می‌دهد، که تصدیق‌کنندهٔ کلمه‌ای از جانب خدا [یعنی عیسی] و سرور، خویشتن‌دار [از شهوات]، و پیامبری از شایستگان است».خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۳ · آیهٔ ۴۰ ترجمهٔ فارسی · جلد ۳قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَقَدۡ بَلَغَنِيَ ٱلۡكِبَرُ وَٱمۡرَأَتِي عَاقِرٞۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ[زکریا] گفت: «پروردگارا، چگونه مرا پسری خواهد بود در حالی که پیری به سراغم آمده و همسرم نیز نازاست؟» فرمود: «این‌گونه است؛ خدا هر چه را بخواهد انجام می‌دهد.»خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۳ · آیهٔ ۴۱ ترجمهٔ فارسی · جلد ۳قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّيٓ ءَايَةٗۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمۡزٗاۗ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِگفت: «پروردگارا، برای من نشانه‌ای قرار ده.» فرمود: «نشانهٔ تو این است که سه روز با مردم جز با اشاره سخن نگویی؛ و پروردگارت را بسیار یاد کن و در شامگاهان و بامدادان [او را] تسبیح گوی.»خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی