سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۲۸ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲وَٱلۡمُطَلَّقَٰتُ يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَٰثَةَ قُرُوٓءٖۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكۡتُمۡنَ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِيٓ أَرۡحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤۡمِنَّ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنۡ أَرَادُوٓاْ إِصۡلَٰحٗاۚ وَلَهُنَّ مِثۡلُ ٱلَّذِي عَلَيۡهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيۡهِنَّ دَرَجَةٞۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌو زنان طلاق‌داده‌شده باید سه پاکی [یا سه بار عادت ماهانه] به انتظار بنشینند؛ و اگر به خدا و روز بازپسین ایمان دارند، برایشان روا نیست آنچه را خدا در رحم‌هایشان آفریده پنهان دارند؛ و شوهرانشان اگر آهنگ آشتی و اصلاح داشته باشند، در این مدّت به بازگرداندن آنان سزاوارترند؛ و برای زنان [بر عهدهٔ مردان] حقوقی شایسته همانند وظایفی است که بر دوش دارند، و مردان را بر آنان برتری و مرتبه‌ای است؛ و خداوند شکست‌ناپذیر و فرزانه است.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۲۹ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲ٱلطَّلَٰقُ مَرَّتَانِۖ فَإِمۡسَاكُۢ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ تَسۡرِيحُۢ بِإِحۡسَٰنٖۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمۡ أَن تَأۡخُذُواْ مِمَّآ ءَاتَيۡتُمُوهُنَّ شَيۡـًٔا إِلَّآ أَن يَخَافَآ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِۖ فَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَا فِيمَا ٱفۡتَدَتۡ بِهِۦۗ تِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَعۡتَدُوهَاۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَطلاق [رجعی] دو بار است؛ پس از آن یا نگهداری به شایستگی است یا رها ساختن با نیکی. و برای شما روا نیست چیزی از آنچه به آنان داده‌اید پس بگیرید، مگر اینکه هر دو بترسند که حدود خدا را برپا ندارند؛ پس اگر بیم داشتید که آن دو حدود خدا را رعایت نکنند، در آنچه زن [برای رهایی خود] بازخرید می‌دهد، گناهی بر آن دو نیست. این‌ها مرزهای خداست، پس از آن‌ها فراتر نروید، و کسانی که از مرزهای خدا فراتر روند، همانان ستمکارانند.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۰ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُۥ مِنۢ بَعۡدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوۡجًا غَيۡرَهُۥۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَآ أَن يَتَرَاجَعَآ إِن ظَنَّآ أَن يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِۗ وَتِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَپس اگر [برای بار سوم] او را طلاق داد، از آن پس دیگر بر او حلال نیست مگر اینکه با شوهری جز او ازدواج کند؛ پس اگر آن شوهر نیز او را طلاق داد، گناهی بر آن دو نیست که به یکدیگر بازگردند، اگر امید دارند که حدود خدا را برپا دارند؛ و این‌ها مرزهای خداست که آن را برای مردمی که می‌دانند بیان می‌کند.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۱ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖۚ وَلَا تُمۡسِكُوهُنَّ ضِرَارٗا لِّتَعۡتَدُواْۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَقَدۡ ظَلَمَ نَفۡسَهُۥۚ وَلَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ هُزُوٗاۚ وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡحِكۡمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞو چون زنان را طلاق دادید و به پایان عده‌شان نزدیک شدند، یا آنان را به شایستگی نگاه دارید یا به شایستگی رهایشان کنید، و آنان را برای زیان‌رساندن نگاه مدارید تا [بر آنان] ستم و تعدی روا دارید؛ و هر کس چنین کند، بی‌گمان به خود ستم کرده است؛ و آیات خدا را به ریشخند مگیرید، و نعمت خدا را بر خود و آنچه از کتاب و حکمت بر شما فرو فرستاده و با آن اندرزتان می‌دهد یاد کنید؛ و از خدا پروا بدارید و بدانید که خدا به هر چیزی داناست.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۲ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعۡضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحۡنَ أَزۡوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوۡاْ بَيۡنَهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمۡ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۗ ذَٰلِكُمۡ أَزۡكَىٰ لَكُمۡ وَأَطۡهَرُۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَو چون زنان را طلاق دادید و عده‌شان به سر آمد، مانع آنان نشوید که با همسران [پیشین] خود ازدواج کنند، هرگاه میان خود به شایستگی توافق کرده باشند؛ این پندی است برای هر کس از شما که به خدا و روز بازپسین ایمان دارد؛ این برایتان پاکیزه‌تر و پاک‌تر است، و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۳ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۞ وَٱلۡوَٰلِدَٰتُ يُرۡضِعۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ حَوۡلَيۡنِ كَامِلَيۡنِۖ لِمَنۡ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَۚ وَعَلَى ٱلۡمَوۡلُودِ لَهُۥ رِزۡقُهُنَّ وَكِسۡوَتُهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ لَا تُكَلَّفُ نَفۡسٌ إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةُۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوۡلُودٞ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦۚ وَعَلَى ٱلۡوَارِثِ مِثۡلُ ذَٰلِكَۗ فَإِنۡ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٖ مِّنۡهُمَا وَتَشَاوُرٖ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَاۗ وَإِنۡ أَرَدتُّمۡ أَن تَسۡتَرۡضِعُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا سَلَّمۡتُم مَّآ ءَاتَيۡتُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞو مادران، فرزندان خود را دو سالِ تمام شیر می‌دهند؛ برای کسی که بخواهد دوران شیرخوارگی را کامل سازد. و بر عهدهٔ پدر است که خوراک و پوشاک آنان را به شایستگی تأمین کند. هیچ‌کس جز به اندازهٔ توانش مکلّف نمی‌شود؛ نه مادری به سبب فرزندش زیان ببیند و نه پدری به سبب فرزندش. و بر وارث نیز همانند این تکلیف است. پس اگر آن دو با رضایت و همفکریِ یکدیگر آهنگِ از شیر گرفتنِ کودک کردند، گناهی بر آنان نیست؛ و اگر خواستید برای فرزندانتان دایه‌ای بگیرید، بر شما گناهی نیست، به شرط آنکه آنچه را متعهّد شده‌اید به شایستگی بپردازید؛ و از خدا پروا بدارید و بدانید که خدا به آنچه می‌کنید بیناست.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۴ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞو کسانی از شما که می‌میرند و همسرانی به جای می‌گذارند، آن زنان باید چهار ماه و ده روز به انتظار بنشینند؛ پس هنگامی که به پایان عده‌شان رسیدند، در آنچه به شایستگی دربارهٔ خود انجام دهند، گناهی بر شما نیست؛ و خدا به آنچه می‌کنید آگاه است.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۵ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاۚ وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَٱحۡذَرُوهُۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞو بر شما گناهی نیست در آنچه به کنایه از خواستگاری زنان [در دوران عده] بر زبان آورید یا در دل‌های خود پنهان دارید. خدا می‌دانست که شما به یاد آنان خواهید بود؛ ولی پنهانی با آنان وعده [نکاح] مگذارید، مگر آنکه سخنی پسندیده بگویید؛ و آهنگ بستن پیوند نکاح مکنید تا آنکه مدّت مقرر [عده] به پایان رسد. و بدانید که خدا آنچه را در دل‌های شماست می‌داند، پس از [نافرمانی] او پروا کنید؛ و بدانید که خدا آمرزنده و بردبار است.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۶ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲لَّا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمۡ تَمَسُّوهُنَّ أَوۡ تَفۡرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةٗۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلۡمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلۡمُقۡتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَٰعَۢا بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِينَبر شما گناهی نیست اگر زنانی را که با آنان هم‌بستر نشده‌اید و برایشان مهری تعیین نکرده‌اید طلاق دهید؛ و [در این صورت] آنان را از هدیه‌ای مناسب بهره‌مند سازید؛ توانگر به اندازه توانش و تنگدست به اندازه توانش، هدیه‌ای به شایستگی، که این حقّی است بر عهده نیکوکاران.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۷ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةٗ فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ ٱلنِّكَاحِۚ وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌو اگر آنان را پیش از آنکه با ایشان هم‌بستر شوید طلاق دهید، در حالی که مهری برایشان معین کرده‌اید، پس نصف آنچه را معین کرده‌اید [بر عهده شماست]؛ مگر آنکه خودِ زنان گذشت کنند یا کسی که پیوند نکاح به دست اوست (ولیّ یا شوهر) گذشت نماید؛ و اینکه گذشت کنید به پرهیزگاری نزدیک‌تر است، و بخشش و بزرگواری را در میان خود فراموش مکنید، که بی‌گمان خدا به آنچه انجام می‌دهید بیناست.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۸ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲حَٰفِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلۡوُسۡطَىٰ وَقُومُواْ لِلَّهِ قَٰنِتِينَبر نمازها و [به‌ویژه] نماز میانه، پاسداری و مراقبت ورزید، و فروتنانه و فرمانبردار برای خدا به پا خیزید.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۳۹ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲فَإِنۡ خِفۡتُمۡ فَرِجَالًا أَوۡ رُكۡبَانٗاۖ فَإِذَآ أَمِنتُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمۡ تَكُونُواْ تَعۡلَمُونَپس اگر [از خطری] بیم داشتید، پیاده یا سواره [نماز گزارید]؛ و چون ایمنی یافتید، خدا را یاد کنید همان‌گونه که آنچه را نمی‌دانستید به شما آموخت.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۴۰ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا وَصِيَّةٗ لِّأَزۡوَٰجِهِم مَّتَٰعًا إِلَى ٱلۡحَوۡلِ غَيۡرَ إِخۡرَاجٖۚ فَإِنۡ خَرَجۡنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِي مَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعۡرُوفٖۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٞو کسانی از شما که مرگشان فرا می‌رسد و همسرانی بر جای می‌گذارند، باید برای همسران خود وصیت کنند که تا یک سال [از مسکن و نفقه] بهره‌مند باشند و [از خانه] بیرون رانده نشوند؛ پس اگر خود [پیش از یک سال] بیرون رفتند، در آنچه به شایستگی درباره خود انجام می‌دهند بر شما گناهی نیست؛ و خدا شکست‌ناپذیر و سنجیده‌کار است.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۴۱ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲وَلِلۡمُطَلَّقَٰتِ مَتَٰعُۢ بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُتَّقِينَو برای زنان طلاق‌داده‌شده هدیه‌ای مناسب و شایسته لازم است؛ که این حقی است بر عهده پرهیزگاران.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۲ · آیهٔ ۲۴۲ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَاین‌چنین خدا نشانه‌ها و احکام خود را برای شما روشن می‌سازد، شاید بیندیشید.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی