وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ
و می‌گفتند: «آیا ما برای شاعری دیوانه، خدایانمان را رها کنیم؟»
تفسیر آیهٔ ۳۶ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۳۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/36/
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۳۶ و ۳۷ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « وَ يَقُولُونَ أَ إِنّٰا لَتٰارِكُوا آلِهَتِنٰا لِشٰاعِرٍ مَجْنُونٍ بَلْ جٰاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ » (و می‌گویند: آیا ما به خاطر شاعری دیوانه معبودانمان را رها کنیم؟! [نه،] بلکه او حق را آورده و پیامبران را تصدیق کرده است). این سخن آنان، انکار رسالت است، پس از آنکه در برابر توحید استکبار ورزیدند و آن را انکار کردند.