مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
شما را چه شده است، چگونه داوری میکنید؟!
تفسیر آیهٔ ۱۵۴ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۷۲ تا ۱۷۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/154/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۵۳ تا ۱۵۵ با هم
خدای متعال میفرماید: « أَصْطَفَي الْبَنٰاتِ عَلَي الْبَنِينَ مٰا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ أَ فَلاٰ تَذَكَّرُونَ » (آیا او دختران را بر پسران برگزیده است؟! شما را چه شده است، چگونه داوری میکنید؟! آیا پند نمیگیرید؟!).
تفسیر آیههای ۱۵۴ و ۱۵۵ با هم
سپس با فرمودهٔ خود: « مٰا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ » (شما را چه شده، چگونه داوری میکنید؟) آنان را توبیخ کرد؛ چراکه سخنشان داوریِ بدون دلیل است. پس از آن با عبارت « أَ فَلاٰ تَذَكَّرُونَ » (آیا متذکر نمیشوید؟) توبیخ را ادامه داد تا هم سرزنششان کند و هم بدین نکته اشاره فرماید که سخن آنان—گذشته از آنکه هیچ دلیلی بر آن نیست—دلیل بر خلاف آن وجود دارد؛ و اگر اندکی به خود میآمدند و تأمل میکردند، حقیقت برایشان آشکار میشد؛ چراکه ساحت پاک خدای متعال از آن منزه است که دارای اجزا شود تا فرزندی بزاید، یا نیازمند گردد تا فرزندی برای خود برگیرد؛ و او در جایجای کلامش با همین حقیقت بر آنان استدلال کرده است.
و تغییر سیاق از غایب به مخاطب (التفات) برای نشان دادن شدت خشمی است که توبیخ روبهرو و شفاهیِ آنان را اقتضا کرده است.