تفسیر آیهٔ ۱۵۲ سورهٔ صافات

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۵۱ و ۱۵۲ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَلاٰ إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ وَلَدَ اللّٰهُ وَ إِنَّهُمْ لَكٰاذِبُونَ » (آگاه باشید که آنان از روی دروغ‌پردازی‌شان حتماً می‌گویند: «خدا فرزند آورده است»، و بی‌گمان دروغ‌گویند). این سخن، پاسخی است بر ادعای ولادت و فرزندآوری، با این بیان که این ادعا ناشی از «إفک» (دروغ‌پردازی و دگرگون‌سازی) است؛ یعنی برگرداندن سخن از حقیقتش به وجهی دیگر، از حق به سوی باطل. بدین ترتیب که آفرینش فرشتگان را به گونه‌ای توجیه می‌کنند که آن را ولادت به شمار می‌آورند و از آن به زادن تعبیر می‌کنند؛ از این رو آنان دروغ‌ساز و دروغ‌گویند.