تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ انبیاء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

«قٰالُوا » (گفتند:)

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۱ تا ۱۵ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «وَ كَمْ قَصَمْنٰا مِنْ قَرْيَهٍ كٰانَتْ ظٰالِمَهً » (و چه بسیار آبادی‌ها را که ستمکار بودند درهم شکستیم...) تا پایان این پنج آیه [انبیاء: ۱۱-۱۵]. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۴ و ۱۵ با هم

از روی پشیمانی: «يٰا وَيْلَنٰا إِنّٰا كُنّٰا ظٰالِمِينَ فَمٰا زٰاَلَتْ تِلْكَ » (ای وای بر ما! قطعاً ما ستمکار بودیم؛ و همواره این سخن)، یعنی همین گفتارشان «یا ویلنا» که دربردارندهٔ اعتراف به ربوبیت خدای متعال و ستم بر خویشتن بود، «دَعْوٰاهُمْ حَتّٰي جَعَلْنٰاهُمْ حَصِيداً » (ندای همیشگی‌شان بود تا آنکه آنان را دروشده گردانیدیم)، یعنی دروشده و ریشه‌کن‌شده؛ «خٰامِدِينَ » (خاموش‌گشتگان)، آرام و خاموش شدند، همان‌گونه که آتش خاموش می‌گردد، به‌گونه‌ای که نه صدایی از آنان شنیده می‌شد و نه نام و نشانی از آنان بر جا ماند.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۱ تا ۱۵ با هم

و در «روضهٔ کافی» سخنی از علی بن الحسین (ع) در موعظه و زهد در دنیا نقل شده که در آن می‌فرماید: «و لقد أسمعكم الله في كتابه-ما قد فعل بالقوم الظالمين من أهل القري قبلكم» (همانا خداوند در کتابش به گوش شما رسانده است آنچه را با ستمکاران از اهل آبادی‌های پیش از شما انجام داد)، آنجا که فرمود: «وَ كَمْ قَصَمْنٰا مِنْ قَرْيَهٍ كٰانَتْ ظٰالِمَهً »؛ «و چه بسیار آبادی‌های ستمکار را که در هم شکستیم» [… ادامه در متن کامل