تفسیر آیهٔ ۹۰ سورهٔ مریم

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۸۹ تا ۹۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا » (به‌راستی چیزی بسیار زشت و هولناک آورده‌اید) تا پایان سه آیه؛ واژهٔ «إِدّ» با کسر همزه یعنی:

کاری بس زشت و هولناک؛ و «تفطّر» به معنای شکافته شدن، «خُرور» به معنای فرو افتادن، و «هَدّ» به معنای ویران شدن و فرو ریختن است.

این آیات در مقام بزرگ نمایاندن این گناه و هولناک نشان دادن پیامدِ آن با مجسم ساختنِ آن در قالب امور محسوس است؛ می‌فرماید: شما با این سخنتان کاری سخت ناپسند و وحشتناک به میان آورده‌اید، آن‌چنان که نزدیک است آسمان‌ها از آن پاره‌پاره شوند و بشکافند، و زمین شکاف بردارد، و کوه‌ها به صورتی ویران‌کننده بر دشت‌ها فرو ریزند، از این‌که برای خدای رحمان فرزندی نسبت دادند.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۸۸ تا ۹۵ با هم

در تفسیر قمی به اسنادش از ابوبصیر روایت شده است که از امام صادق (ع) دربارهٔ سخن خدای عزوجل پرسیدم: «وَ قٰالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَداً » (و گفتند: خدای رحمان فرزندی برای خود گرفته است)؛ فرمود: این سخن هنگامی بود که قریش گفتند خدای عزوجل فرزندی دارد و فرشتگان مؤنث هستند؛ پس خدای تبارک و تعالی در پاسخ به آنان… ادامه در متن کامل